RSS

Dziennik podróży uczonej Christiana Erndtela, lekarza przybocznego Augusta II

Dziennik podróży uczonej Christiana Erndtela, lekarza przybocznego Augusta II, przekład i opracowanie naukowe Katarzyna Pękacka-Falkowska, Halina Bogusz, Warszawa 2018.

ISBN 978-83-66104-01-3

Sygnatura: Z.XIXf.489

Dziennik podróży uczonej

W latach 1706–1707 drezdeńczyk Christian Heinrich Erndtel, absolwent studiów medycznych w Lipsku, odbył podróż uczoną do Anglii i Niderlandów. W jej trakcie spotykał się z najważniejszymi lekarzami i przyrodnikami epoki, zwiedzał liczne gabinety osobliwości, kunstkamery, ogrody botaniczne i teatry anatomiczne, a także prowadził pogłębione badania z zakresu anatomii. W swoim „dzienniku podróży uczonej”, w konwencji listów do przyjaciela, Erndtel dzielił się obserwacjami i wiedzą, opisywał badania i procedury medyczne, a także odkrycia botaniczne, łączył medycynę i przyrodoznawstwo.
Dzięki erudycyjnemu wstępowi Katarzyny Pękackiej-Falkowskiej i przypisom objaśniającym relację Erndtela, współczesny czytelnik może odbyć fascynującą podróż w czasie, do przełomu XVII i XVIII wieku, gdy w swobodnej wymianie myśli i listów rozszerzały się horyzonty przyrodoznawstwa i nauk o człowieku.

(opis z okładki)

Zapraszamy do lektury!

Reklamy
 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 25 października 2018 w Uncategorized

 

Ekranowe życie mitu. Powstanie warszawskie w polskim filmie fabularnym

Justyna Czaja, Ekranowe życie mitu. Powstanie warszawskie w polskim filmie fabularnym, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2018.

ISBN: 978-83-232-3357-2

Sygnatura: W.XIXc.2507

9788323233572

W społecznej świadomości powstanie warszawskie funkcjonuje w dużej mierze jako mit heroiczno-martyrologiczny – zespół określonych symboli, sensów i znaczeń przypisywanych temu wydarzeniu. Kino o tematyce powstańczej z jednej strony sytuuje się wobec mitu powstania, stworzonego przez zbiorową wyobraźnię i utrwalanego w społecznej świadomości kolejnych pokoleń Polaków, mitu w określony, zmienny historycznie sposób podlegającego presji, modyfikacjom na skutek zewnętrznych uwarunkowań politycznych i kulturalnych. Z drugiej strony, ze względu na mitotwórczy charakter filmu jako medium, kino samo w jakimś stopniu kreuje ów mit, tworzy społeczne wyobrażenie faktu historycznego, często symbolizując i metaforyzując jego przedstawienia.

Książka koncentruje się na charakterystyce zmian zachodzących w przedstawianiu tematyki powstańczej zarówno w okresie PRL-u, jak i po przełomie ustrojowym, wpływach uwarunkowań politycznych, kulturowych, technologicznych na filmowy obraz powstania warszawskiego. Specyfika tematu sprawia bowiem, że analizowane filmy nierzadko więcej niż o samym wydarzeniu historycznym, do którego się odwołują, mówią o czasie, w którym zostały zrealizowane.

Zapraszamy do lektury:)

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 22 października 2018 w Uncategorized

 

Spartan symmachy in the sixth and fifth centuries BCE

Aleksander Wolicki, Spartan symmachy in the sixth and fifth centuries BCE, Warsaw : Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2018.

ISBN: 978-83-235-3482-2

Sygnatura: Z.VIa.4675

spartan-symmachy-in-the-sixth-and-fifth-centuries-bce-pdf-8278_1_0

Publikacja omawia sojusze Sparty w VI i V w. p.n.e. Autor poddaje krytyce założenia tradycyjnego podejścia historiograficznego do symmachii spartańskiej. Rozdział pierwszy autor poświęcił analizie źródeł. W drugim porusza zagadnienia, w których upatrywano dotychczas pierwotnego impulsu do stworzenia spójnego, jednorodnego sojuszu wokół Sparty: problemy z helotami, relacje z Argos i wreszcie rzekomą „krucjatę” Sparty przeciwko greckim tyranom. W rozdziale trzecim omawia ustanowienie Ligi Peloponeskiej. Zakłada, że zyskała ona ostateczny kształt w latach 50. V w. p.n.e., stanowiąc odpowiedź na powstanie imperium ateńskiego, które było odczytywane jako zagrożenie. W ostatnim rozdziale autor podejmuje próbę uzasadnienia tej teorii, analizując kwestię, która do tej pory rzadko przyciągała uwagę badaczy – a która jest zasadnicza do zrozumienia symmachii spartańskiej – a mianowicie użycie terminu „Peloponezyjczycy”. Stara się prześledzić drogę, jaką przeszło to określenie, które pierwotnie miało wydźwięk czysto geograficzny, by w połowie V w. stać się sloganem używanym w celach propagandowych: do wzmocnienia peloponeskiej jedności przeciwko ateńskiej agresji i scementowania powstałego wokół Sparty sojuszu przeciw Atenom. Historia tego terminu stanowi kluczowy argument w dyskusji o czasie i miejscu powstania oraz o charakterze Ligi Peloponeskiej.

Zapraszamy do lektury:)

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 19 października 2018 w Uncategorized

 

Educare necesse est – powrót do źródeł. Przykłady dobrych praktyk edukacyjnych.

Educare necesse est – powrót do źródeł. Przykłady dobrych praktyk edukacyjnych, Warszawa, 2017.

ISBN: 978-83-946504-7-6

Sygnatura: XIXd.2582

pobrane

Ukazała się druga publikacja poświęcona działalności edukacyjnej realizowanej przez archiwa.

Składa się na nią 28 tekstów autorskich zamieszczonych w czterech działach („Zmiany w edukacji historycznej w kontekście reformy strukturalnej i programowej”,”Pogłębienie wiedzy w zakresie przygotowywania projektów wystawienniczych i wydawniczych”, Metody pracy przydatne w działaniach edukacyjnych realizowanych w archiwach”, „Źródła archiwalne dokumentujące polskie drogi do niepodległości (druga połowa XIX w. – XX w.) w pracy edukacyjnej”. Znajduje się tu min. artykuł prof. Alicji Kuleckiej „Idea niepodległości a zasób archiwów polskich i projekty edukacyjne”). Ich autorami są pracownicy archiwów państwowych, Instytutu Pamięci Narodowej, uczelni wyższych oraz pracownicy wszystkich typów szkół.

Artykuły zostały napisane w oparciu o praktyczne doświadczenia ich twórców, dotyczące działalności edukacyjnej realizowanej przez archiwa.

Opracowanie powstało po II Ogólnopolskiej Konferencji Archiwistów i Historyków „Educare necesse est…”, która odbyła się w Warszawie 6–7 czerwca 2017. Przygotowany materiał może być zarówno źródłem wiedzy i inspiracji w tworzeniu kierunków dalszego rozwoju, jak i przewodnikiem dobrych praktyk edukacyjnych dla archiwistów i edukatorów archiwalnych.

Zapraszamy do lektury:)

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 16 października 2018 w Uncategorized

 

Rewolucja w sypialni. Łóżka w XIX wieku.

Małgorzata Korżel-Kraśna, Rewolucja w sypialni : łóżka w XIX wieku. – Wrocław, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 2018.

ISBN 978-83-65563-49-1

Sygnatura: Z.XIXc.2512

40818_Rewolucja_w_sypialni._Lozka_w_XIX_wieku

Niniejsza publikacja to wnikliwe, erudycyjne i bogato ilustrowane opracowanie poświęcone sprzętowi towarzyszącemu człowiekowi od zarania i pełniącemu w jego życiu wyjątkową funkcję.

Kształt i dekoracja łóżka zmieniały się wraz z upływem czasu, podlegały silnym oddziaływaniom mody i stylów artystycznych, coraz bardziej ewoluowały i wychodziły naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom nabywców. (…)

Chociaż chińskie przysłowie mówi, iż „możesz sobie kupić łóżko, ale nie sen”, to prawdą jest też i to, że w wygodnym łóżku sny mogą być tylko piękniejsze, lepsze i dłużej zapamiętywane. Podziwiajmy zatem ten sprzęt, który czyni nasze najbliższe otoczenie czymś wyjątkowym, daje nam poczucie bezpieczeństwa, przyjemności i wytchnienia.

(fragment przedmowy Piotra Oszczanowskiego – Dyrektora Muzeum Narodowego we Wrocławiu)

Zapraszamy do lektury!

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 11 października 2018 w Uncategorized

 

Szkolenie dla pracowników 12.10.2018

logobihSzanowni Państwo,

12 października br. /piątek/ w godzinach 11.00 – 13.00 w Lektorium Instytutu Historycznego odbędzie się szkolenie dla pracowników Biblioteki. Lektorium w tym czasie będzie otwarte dla czytelników.

Przepraszamy za ewentualne utrudnienia.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 10 października 2018 w Uncategorized

 

Przemoc antyżydowska i wyobrażenia społeczne. Pogrom białostocki 1906 r.

Artur Markowski, Przemoc antyżydowska i wyobrażenia społeczne. Pogrom białostocki 1906 r., Warszawa : Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2018.

ISBN: 978-83-235-3546-1

Sygnatura: XXIa.784

T290511

 

Historie pogromów Żydów wciąż wzbudzają gorące dyskusje. Wbrew pozorom stan wiedzy o tych tragicznych wydarzeniach, bez względu na okres, w jakim miały miejsce, jest nadal niewystarczający. Społeczną wyobraźnię wypełniają obrazy antyżydowskiej przemocy, które często mają się nijak do wniosków wypływających ze źródeł historycznych. Autor ukazuje, jak doszło do wykształcenia się dominującego w świadomości społecznej schematu opisu pogromu Żydów. Odkrywa przed czytelnikami kolejne etapy procesu, który doprowadził do utrwalenia się legendy o tym, że pogromy były organizowane i przeprowadzane przez czynniki w pewien sposób „zewnętrzne“ wobec lokalnych wspólnot (przez władze, okupantów itp.). Wyjaśnia, kiedy i z jakich powodów społeczności te oczyszczano z podejrzeń o udział w atakach.

Pogrom Żydów w Białymstoku w 1906 roku, przedstawiony w publikacji na podstawie nowych materiałów źródłowych, odegrał w budowaniu tych wyobrażeń znaczącą rolę. Historie napisane po tym tragicznym zdarzeniu posłużyły jako schemat z powodzeniem wykorzystywany do opisu innych pogromów, także tych, do których doszło w czasie drugiej wojny światowej i tuż po niej.

(opis z okładki)

Zachęcamy do lektury!

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 5 października 2018 w Uncategorized